Istnieje tu legenda o cudownem zjawieniu się św. Idziego: „Na miejscu, gdzie
teraz wieś Mikorzyn, była karczma nazwana „Mińkorzeń”, w wielkich lasach i
puszczach, na samych błotach i topielach, przez które prowadził wielki gościniec.
Pewnego czasu jechał tędy furman z solą i ugrzązł na tern miejscu, gdzie teraz
kościół stoi. Nie widząc żadnego ratunku, wzywa pomocy z nieba; i wysłuchana jest
modlitwa jego. Zsyła mu Bóg św. Idziego w tej samej postaci, jak go widzimy w
ołtarzu. Stawa sędziwy pustelnik i opat przed furmanem i pyta się, czego pragnie.
Zaląkł się furman. Widząc jakiegoś pustelnika, prosi o pomoc. Stawia mu warunek
wielki cudotwórca: „Jeżeli tu na tern miejscu wystawisz kaplicę pod imieniem
mojem, wyjedziesz bez wszelkiej turbacji”.
Pyta się furman o imię. Odbiera odpowiedź, że jest Idzim sługą Bożym, posłanym
z nieba na pomoc jemu i ratunek. Obiecuje stroskany furman: „W tern miejscu
wystawię Domek Boży”.

Tedy mu błogosławi św. Idzi i każe wyjechać w imię Boże. Furman ruszył łatwo z
miejsca, a gdy wyjechał z błota, zniknął św. Idzi ku wielkiemu jego żalowi. Furman
składa w karczmie dla odciążenia dwie beczki soli i jedzie do domu. Powraca za rok,
przejeżdża tędy i przypomina sobie obietnicę. Zajeżdża więc do karczmy, odbija
beczki i zamiast soli znajduje pieniądze. Widzi cud osobliwszy, najmuje cieślę i każe
kaplicę Świętemu stawiać i stąd się wsławiło to miejsce święte. Później postawiono
tu kościół modrzewiowy. Miejsce to wsławiło się wielkiemi łaskami i cudami, stąd i
dziś jeszcze co rok na odpust św. Idziego spieszą liczne tysiące do Mikorzyna z
dalekich nawet stron. Do parafii należą: Mikorzyn, Domanin, Mechnice,
Rudniczysko i Tokarzew. Proboszczem jest od r. 1920 ks. Jan Przyniczyński. Kościół
jest tu stary modrzewiowy z przed 500 laty, kryty gontami. We wielkim ołtarzu jest
słynna, cudowna figura św. Idziego. W r. 1928 rozpoczęto budowę nowego kościoła.
Podczas powstania wielkopolskiego w lipcu 1919 r. strzelał grencszuc działami do
Mikorzyna. Mikorzyn jest wioską bardzo starą. Nadał ją w r. 1360 biskup
wrocławski, Przecław w dożywocie Stefanowi Gromassy. Od r. 1645 przez przeszło
150 lat należał do rodziny Wężyków, wielkich dobrodziejów kościoła.
Przez Mikorzyn przepływa strumyk potocznie zwany ,,Struga Młyńska”.
Naprzeciwko kościoła znajduje się staw, będący własnością dworu.
Szkoła murowana z r. 1883, 3-klasowa, 2 siły nauczycielskie: pp. Boślak Antoni,
kier. Gajówna Janina.
W Mikorzynie została szkoła założona w r. 1815 r. Stara szkoła, która stała w
obrębie dziedzińca dworskiego, już nie istnieje.
Są tu 2 sklepy, 1 kuźnia i 65 gospodarstw (2700 m.). Dwór Mikorzyn posiada 1 500
mórg ziemi, 1000 mórg lasu, 150 mórg łąk i 25 mórg wód. Właściciel p. Jan Iwański.
Jest tu Towarzystwo Włościanek, Kółko Rolnicze, Spółdzielnia Kółka Rolniczego,
Sokół, Towarzystwo Robotników św. Idziego, Towarzystwo Śpiewu „Moniuszko” i
Kółko Muzyczne.

Reklamy