Wieś Mechnice z czterema Pustkowiami i Młynem Świtoniem.
Starzy gospodarze nie wykonują w Adwencie prac polnych; w czasie Bożego
Narodzenia odwiedzają domy Gwiazdorzy, Trzej Królowie i Szopkarze. W wtorek
przedpopielcowy odwiedziny nowożeńców przez starsze małżeństwa, gromadnie, w
przebraniu i z muzyką — w niedzielę Środopostną gromadki dziewcząt rychło rano
przychodzą z „gojem”, (drzewko z wstążkami) śpiewają i zbierają jajka; w dniu 1
kwietnia zwodzą się wzajemnie. We Wielkanoc kropienie pól, wodą święconą, w
drugie święto Wielkanocy ,,dyngus”; powitanie nowożeńców chlebem i solą; —
„dożynki” po żniwach i „wykopki” w jesieni.
W lutym 1919 napad Grencszucu, odparty przez kompanje 60 pułku piechoty,
stacjonowaną we wsi tutejszej.
Wioska miała istnieć już w XIV. wieku Nazwa pochodzi od wyrazu „mech„, który
w gęstych i mokrych lasach otaczających miejscowość rósł bujnie. Od połowy wieku
XVI. należała do klasztoru w Ołoboku. Mieszkańcy składali datki pieniężne iw
naturze. W r. 1823, po zniesieniu klasztorów, sta e się wieś własnością rządu, który
darował ją radcy Baumowi.
Separacja (uwłaszczenie) nastąpiła w r. 1853.
Z płaskowzgórza, tuż przy granicy wsi Rudniczyska, wyorywano — według
zapewnień bardzo starych mieszkańców — liczne urny (popielnice). Było więc tam
cmentarzysko pogańskie. Wyorane naczynia niestety zniszczono.
Wieś położona w dolinie otoczonej wzgórzami. Najwyższy pagórek — 108 m. —
przy drodze do Kierzna. Lud nazywa go „Piekło”.
Dolinę zachodnią przepływa strumyk, dopływ Zaleski. Leży w niej staw, przy
nim młyn Świtoń.
Szkoła dwuklasowa powszechna. Uczą w niej p. Tomysław Olejniczak i Czesława
Borowińska. Założona w r. 1843. Do r. 1895 jednoklasowa. W tym roku postawiono
nowy, dwuklasowv budynek. Do szkoły należą Mechnice i Mikorzyn pustkowie.
Są tu 32 gospodarstwa i 12 chałupnictw,(2320 m.). Resztówka z dawnego dworu
włączona do gminy wieskiej.

Reklamy