Przed Popielcem chodzą tu z tak zwanym konikiem parobcy: osoba na koniu, żyd,
żołnierz i panna chodzą z muzyką po wsi, tańcząc wyprawiają figle i zbierają datki.
Do niedawna istniał zwyczaj tak zwany podkoziołek. Śpiewano wtenczas przy
zbieraniu w karczmie pieniędzy na napitek: „A trzeba dać podkoziołek, trzeba dać,
dobrze było cały roczek ubodać.” Wywożono wtedy tych, którzy w ubiegłym roku w
związki małżeńskie wstąpili, oraz w tutejszej miejscowości nowo zamieszkałych na
taczkach do karczmy, gdzie musieli się ,,wkupić”.
Do dziś dziewczęta szkolne chodzą z gaikiem, śpiewając:
1). A ta święta Katarzyna miała ojca poganina, dał jej klasztor wyfundować i dwa
okna wyrysować, a to trzecie sobie dała, aby Boga oglądała.
2). Dowiedział się o tem ojciec, dał jej ręce, nogi obciąć i włóczył ją po ulicy, po tej
ostrej kamienicy, anieli się dowiedzieli, po to ciało pobieżeli, pozbierali, pozmiatali i
do raju odesłali.
W miejscu zwanem „Kozi dół”, położonym nad szosą do Ostrzeszowa tuż za
dworem Kochłowy, jak twierdzą dziś jeszcze wszyscy stanowczo, w nocy djabeł w
różnych postaciach ludzi straszy.
Nad drogą Kochłowy—Rzetnia wznosi się kurhan 8 m. wysoki, pochodzący z.
czasów wojen szwedzkich, mają tam być pochowani szwedzcy żołnierze.
Wieś istniała zapewne już w XIII w., w najstarszych dokumentach nazywała się
Chochłowy. (Chochołem nazywano kopulasty szczyt wzgórza). Wieś. dawniejsza
była położona na wzgórzu, w stronie północnej od wsi dzisiejszej, tuż obok dworu.
W r. 1447 była własnością Abrahama Kochlowskiego.
Wieś powstała z rozparcelowanego folwarku Wybranów, leżącego w środku
dzisiejszej wsi.
Kochłowy zajęli Polacy 17 stycznia 1919 r. po ataku oddziałów polskich od strony
Rogaszyc, lecz przez kilka miesięcy następnych żyli mieszkańcy wsi pod grozą
strzałów armatnich wroga, gdyż przechodziła tu linja bojowa.
Wieś otoczona wzgórzami od strony zachodniej, północnej, a także i wschodniej
(tak zw. „Karpaty”).
Szkoła jest jednoklasowa. Nauczycielem p. Janusz Biegański. Jest jeszcze w
ogrodzie szkolnym wiekowa jabłoń, sadzona ręką pierwszego nauczyciela tej szkoły
zakonnika Tomasza Zielińskiego. Po pożarze w r. 1872 wybudowano na miejscu
starej szkoły (z r. 1833) nową murowaną, istniejącą do dziś dnia. Najdłużej przy
tutejszej szkole, bo przez 38 lat, działał p. Augustyn Nowrat (1884—1922 r.) Do
szkoły należą: wieś i dwór Kochłowy oraz pustkowie Dobra z leśniczówką.
Istniał tu kościół drewniany już w r. 1292. Do parafji należą: wieś i dwór
Kochłowy, Turze, Celinka i Dąbrówka. Kościół stojący tuż przy dworze był w r. 1838
gruntownie odnowiony. Swego czasu (około r. 1670) był przy nim oprócz proboszcza
wikary, nauczyciel, organista i kantor; każdy miał dom mieszkalny, widać z tego, że
wieś musiała być ludna, a dziedzic bogaty. Dnia 1 pażdziernika 1903 r. pożar
zniszczył doszczętnie ten stary, drewniany kościół, będący pod wezwaniem św.
Katarzyny i św. Józefa. Odtąd parafja nie mając własnego, chodzi do kościoła do
Rogaszyc.
Wieś Kochłowy posiada 24 gospodarstw (1300 m.) dwór 1100 m.
Jest tu bibjoteka T. C. L.

Reklamy